By Daysa — founder of In Galop and mother of two daughters

There are moments as a parent you don't forget quickly. For me, it was an ordinary weeknight. My daughter sat at the table, her schoolwork in front of her. We both knew she needed to practise for Group 8 — there were a few topics she could use extra help with, and the Doorstroomtoets was slowly getting closer.

I got out the workbooks. She looked at them. And then she said quietly:

"Mom... I really don't want to practise anymore."

Not angry. Not upset. Just tired.

And honestly, that broke my heart a little. Not because she didn't want to learn — quite the opposite. My daughter is curious, asks a thousand questions, wants to understand how things work. But in that moment, practising didn't feel like discovery to her. It felt like more school.

That's when I started asking myself questions

As a mother, I wanted to help her. But I also wanted to protect something else: her love of learning. Because what's the value of a good test score if a child loses confidence in themselves along the way?

I asked myself: why does practising so often feel like an obligation? Why do curious kids suddenly turn into kids who sigh the moment a workbook lands on the table? And more importantly — could it be different?

Then I thought about horses

My daughter loves horses. Not a little — a lot. She can talk for hours about ponies, dreams of her own stable, invents stories and names. Her favourite pony is called Mr. Spots.

I saw how much energy she had whenever horses came up. And suddenly I thought: what if practice didn't happen on a worksheet? What if it became part of an adventure? What if every good answer let you take care of your pony, build a new stable, unlock a new chapter — not because you had to practise, but because you wanted to keep going with your adventure?

That's how In Galop was born

That evening, I didn't come up with a company. I didn't write a business plan. I wanted one thing: for my daughter to say "Mom, can I play a little longer?" — while she was doing maths, reading, thinking, learning.

That idea slowly grew into In Galop: a world where learning doesn't stop at a correct answer, but where every answer helps build something beautiful.

What I've learned along the way

These days I talk to a lot of parents, and I keep hearing the same stories: "My child doesn't want to practise." "My child loses confidence." "Every afternoon ends in an argument."

That doesn't mean children don't want to learn. It often means they need a different way of learning — one where they experience success, where mistakes are allowed, and where curiosity matters more than being perfect.

To every parent of a Group 8 child

Maybe this story sounds familiar. Maybe your child would rather be outside, or playing football, or drawing all afternoon. Or maybe, like my daughter, they dream of horses. That's okay — children don't all need to learn the same way, but they all deserve a way that fits them.

If In Galop can eventually make even one child think, "hey, practising is actually kind of fun" — then, for me, the most important mission has already succeeded.

Thank you for reading our story. I hope In Galop becomes more than just a game — a place where children rediscover the joy of learning, and where parents find a little less conflict and a few more smiles at the kitchen table. Because in the end, that's what all of this is for.

📸 Image brief: a warm, unposed photo at a real kitchen table — schoolwork, a cup of tea, evening light. No stock-photo feel; this should read like a page from a family diary.

Door Daysa — oprichter van In Galop en moeder van twee dochters

Er zijn van die momenten als ouder die je niet snel vergeet. Voor mij was dat een gewone doordeweekse avond. Mijn dochter zat aan tafel, haar schoolwerk voor zich. We wisten allebei dat er geoefend moest worden voor groep 8 — er waren onderwerpen waar ze nog wat hulp bij kon gebruiken, en de Doorstroomtoets kwam langzaam dichterbij.

Ik pakte de oefenboekjes erbij. Zij keek ernaar. En toen zei ze zacht:

"Mama... ik wil echt niet meer oefenen."

Niet boos. Niet verdrietig. Gewoon moe.

En eerlijk gezegd brak dat een beetje mijn hart. Niet omdat ze niet wilde leren — integendeel. Mijn dochter is nieuwsgierig, stelt duizend vragen, wil begrijpen hoe dingen werken. Maar op dat moment voelde oefenen voor haar niet als ontdekken. Het voelde als nóg meer school.

Toen begon ik mezelf vragen te stellen

Als moeder wilde ik haar helpen. Maar ik wilde ook iets anders beschermen: haar plezier in leren. Want wat heeft een goed toetsresultaat voor waarde als een kind onderweg het vertrouwen in zichzelf kwijtraakt?

Ik vroeg mezelf af: waarom voelt oefenen zo vaak als een verplichting? Waarom veranderen nieuwsgierige kinderen ineens in kinderen die zuchten zodra er een oefenboek op tafel ligt? En belangrijker nog — kan dat ook anders?

Toen dacht ik aan paarden

Mijn dochter is dol op paarden. Niet een beetje — heel erg. Ze kan uren vertellen over pony's, droomt van een eigen manege, bedenkt verhalen en verzint namen. Haar favoriete pony heet Mr. Spots.

Ik zag hoeveel energie ze kreeg zodra het over paarden ging. En ineens dacht ik: wat als oefenen niet op een werkblad gebeurt, maar onderdeel wordt van een avontuur? Wat als je met elke goede vraag je pony kunt verzorgen, een nieuwe stal kunt bouwen, een nieuw hoofdstuk kunt vrijspelen — niet omdat je móét oefenen, maar omdat je verder wilt met jouw avontuur?

Zo werd In Galop geboren

Die avond heb ik geen bedrijf bedacht en geen businessplan geschreven. Ik wilde één ding: dat mijn dochter zou zeggen "Mama, mag ik nog even spelen?" — terwijl ze ondertussen rekende, las, nadacht, leerde.

Dat idee groeide langzaam uit tot In Galop: een wereld waarin leren niet stopt bij een goed antwoord, maar waarin elk antwoord helpt om iets moois op te bouwen.

Wat ik onderweg heb geleerd

Inmiddels praat ik met veel ouders, en ik hoor steeds dezelfde verhalen: "Mijn kind wil niet oefenen." "Mijn kind raakt onzeker." "Elke middag eindigt in discussie."

Dat betekent niet dat kinderen niet willen leren. Het betekent vaak dat ze behoefte hebben aan een andere manier van leren — een manier waarop ze succes ervaren, waar fouten maken mag, en waar nieuwsgierigheid belangrijker is dan perfect zijn.

Aan alle ouders van groep 8

Misschien herken je dit verhaal. Misschien zit jouw kind liever buiten, of voetbalt het liever, of tekent het de hele middag. Of droomt het, net als mijn dochter, van paarden. Dat is niet erg — kinderen hoeven niet allemaal op dezelfde manier te leren, maar ze verdienen wel allemaal een manier die bij hen past.

Als In Galop uiteindelijk ook maar één kind kan laten denken "hé, oefenen is eigenlijk best leuk," dan is voor mij de belangrijkste missie al geslaagd.

Dank je wel dat je ons verhaal hebt gelezen. Ik hoop dat In Galop straks niet alleen een spel wordt, maar een plek waar kinderen weer plezier krijgen in leren — en waar ouders iets minder strijd en iets meer glimlachen aan de keukentafel beleven. Want uiteindelijk is dat waar we het allemaal voor doen.

📸 Beeldsuggestie: warme, ongeposeerde foto aan een echte keukentafel — schoolwerk, een kopje thee, avondlicht. Geen stockfoto-gevoel; dit moet aanvoelen als een dagboekfoto.